प्रदेश ३ मा ४५ करोडमा ११ शित भण्डार बन्ने

फाइल फोटो : चितवनको खैरहनीमा शितभण्डार शिलान्यास गर्दै मन्त्री दावादोर्जे लामा ।

१२ असोज, हेटौंडा । प्रदेश–३ सरकारको भूमि, व्यवस्था कृषि तथा सहकारी मन्त्रालयले ४५ करोड रुपैयाँको लगानीमा ११ स्थानमा फलफूल तथा तरकारी भण्डारणका लागि शीतभण्डार निर्माण गर्न लागेको छ । मन्त्रालयका अनुसार स्थानीय तह तथा कृषि सहकारी संघ, संस्थाको साझेदारीमा ८ हजार टनको शीतभण्डार निर्माण गर्न लागेको समाचार कान्तिपुरमा छ ।
चालू आर्थिक वर्षमा ११ स्थानमै शीतभण्डार तयार हुने कृषि मन्त्रालयको दाबी छ । मन्त्रालयले थाहा नगरपालिका–३ घर्तीखोलामा प्रदेश ३ कै सबैभन्दा ठूलो शीतभण्डार निर्माण गर्न लागेको छ । करिब २५ प्रतिशत निर्माण पूरा भइसकेको छ । थाहा नगरमा निर्माणाधीन शीतभण्डारको क्षमता १७ सय टन रहेको छ । दोलखाको भीमेश्वरमा सबैभन्दा कम क्षमताको २ सय टनको निर्माण सुरु भइसकेको कृषि मन्त्रालयका अधिकृत निर्मल पौडेलले बताए । यसैगरी, चितवनको खैरहनी र धादिङको बेनीघाटमा १५र१५ सय टनको शीतभण्डारको काम सुरु भइसकेको छ । काभ्रेको बनेपा र रसुवा जिल्लामा ३ सय टन क्षमताको बन्दै छ ।
रसुवामा निर्माणाधीन ३ सय टनको शीतभण्डारको काम सबैभन्दा अगाडि बढेको मन्त्रालयले जनाएको छ । यसैगरी सिन्धुपाल्चोकको लिशंखु, इन्द्रावती र दोलखाको जिरीमा, रामेछापको मन्थलीमा र सिन्धुलीको सुनकोसीमा ५/५ सय टनको शीतभण्डारको काम सुरु भएको मन्त्रालयले जानकारी दिएको छ । कृषि मन्त्रालयले काम पूरा भएपछि स्थानीय तहलाई हस्तान्तरण गर्ने जनाएको छ । सम्झौताअनुरूप कार्य नभएमा प्रदेश सरकारले दिएको अनुदान रोक्न सक्ने तथा आवश्यकताअनुसार कार्यविधि संशोधन गर्न मिल्ने कार्यविधिमा उल्लेख छ । मन्त्रालयलले शीतभण्डार निर्माण तथा सञ्चालनसम्बन्धी कार्यविधि–२०७५ निर्माण गरेर कार्य अगाडि बढाएको हो । कार्यविधिमा स्थानीय तहले शीतभण्डार निर्माण गर्न आवश्यक जग्गा उपलब्ध गराउनुपर्ने र स्थानीय सहकारीको पनि लगानी हुनुपर्ने उल्लेख गरेको छ ।
प्रदेश–३ मा निर्माणाधीन शीतभण्डारमा प्रदेश सरकारको ७० र स्थानीयको ३० प्रतिशत साझेदारीमा निर्माण भइरहेका हुन् । शीतभण्डार सञ्चालनमा आएपछि ठूलो परिमाणमा कृषि उपज खेर नजाने, कृषकले आफू खुसीमा बिक्री गर्न पाउने र किसानको क्षतिमा न्यूनीकरण आउनुको साथै स्थानीय स्तरमा रोजगारीको सिर्जना हुने कृषि मन्त्रालयको दाबी छ । शीतभण्डारको अभावमा कृषकले आफ्ना उत्पादन सस्तोमा बिक्री गर्नुपर्ने बाध्यता रहँदै आएको छ । उत्पादित तरकारी र फलफूल शीतभण्डारको अभावमा कुहिने डरले कृषकले सस्तो मूल्यमा नै बिक्री गर्दै आएका छन् ।